آرشیو مطالب وبلاگ - نویسنده مرده است..

160 1394,12,26 20:49

پاییز امسال می توانست جور دیگری باشد..

159 1393,11,04 22:19

این آخرین کلام است بدان ای وصف ناپذیرترین من ! رحم گناهی است علیه شرم . پس مهرورزی را بر تو تمام می کنم و مرگم را بر تو اعلام میدارم . باشد که در جست و جوی نعش من در خون خود بغلتی و به آواره ترین آواره ها چون دیوانگان به دنبال دُم خود سالها به گرد خود گیج زنی..

158 1393,10,05 15:44

و آنهایی که سگ نشدند، استخوان شدند..

157 1392,09,16 22:25

آدم برای دلتنگی دلیل نمی خواد آدم برای دلتنگی دلیل نمی خواد این هیچ ربطی به صرفاً یه پست گذاشتن نداره..

157 1392,07,04 21:28

من پرم از آن چیزی که تو آن را سقوط می نامی..

156 1392,06,22 22:18

خواب دیده بودم.. تو می رفتی و برای تمام برگ هایی که بعد از این خواهند ریخت تراژدی می ساختی..

155 1392,06,22 21:40

سردم است.. چون اسپرم در حال احتضاری می مانم بر ملحفه یک پسر بچه معصوم..

154 1392,06,22 21:36

تقریباً دیروز بود که همسرم مرا ترک کرد نمیدانم، شاید هم هفته ی پیش بود..!

153 1392,05,04 16:47

نفس بکش تمام ناگهان های مرا تا ته خفقان این روزها تا وسعت خم دو راهی های فردا تا هارمونی ترین شک معصومانه "می" به "فا" نفس بکش.. و این تنها زمانی است که خدا در هلهله ی شیطان نقش مطرب را خواهد داشت..

152 1392,05,04 16:35

این آغاز یأس همیشگی بود این حقیقت ساده که همه یک روز تنها خواهند شد و این سرنوشت محتوم آدم هاست..

151 1392,05,04 13:03

هنوز هم بر این باورم که همیشه چیزی هست برای نوشتن.. برای نگاشتن.. چرا که هستی من خود مکتوب است هر دم که "من" دردمندم .. علی رغم ماندگاریش.. علی رغم خماری بعد از نعشگی اش.. علی رغم زیستن میان عالمی آرام و عالم منگ من..

150 1392,05,04 12:41

صادقانه اعتراف می کنم، گاهی به بارش عشق و منی از یک مجرا باید شک کرد..

149 1392,03,11 23:19

دیگر حتی غروبی نیست که مرا آرام به شب عادت دهد.. "به روبیک از طرف یک آشنای خسته از روزهای بی باران تهران.."

148 1392,03,11 23:02

با موهای خاکستری کدر.. چهره ای به غایت سپید و اندامی که در پیراهنی سیاه هوای گورستان را شیار میداد.. بر زانوان من آرمیده بود..

147 1392,03,03 02:22

و آنچه که باقی خواهد ماند خاکستر بر آب رفته ی من و تمام توست..

146 1392,03,03 02:22

با چشمانی گره خورده به کودکی های مبهمش نگریست.. به پرسه هایی مبهم در کوچه پس کوچه های غبار آلود.. به اجبار خواب نیمروزی.. به دستی داغ شده فقط به جرم کودکی.. به اتاق سه در چهاری که کودکی معصوم را جنون وار با چشمانی دریده و احجامی موهوم تا سر حد مرگ می ترساند.. از تاریکی ترسید و تنها امیدش رسیدن به روشنایی پشت در اتاق...

145 1392,03,03 02:11

زندگی من، با حرف های تکراری همیشگی اش..

144 1392,02,19 12:13

سال هاست که ناقوس جدایی برای این دو "سر" نواخته شده است.. همسر!

143 1392,02,19 12:01

لب های تلخ محال تلخی لب های محال.. محال بودن پایان دادن به این همه تلخی که تلخ نیستند..

142 1392,02,19 11:17

هی شک می کند به غبار فاصله ات، دست هام..

141 1392,02,19 11:16

مثل سبزه های بعد از سیزده..

140 1392,02,12 22:20

هیس.. آرام..! عشاق از پهنا عبادت می کنند..

139 1392,01,18 01:16

حالا شاید هم فردا گودویی با ارابه ی زرین شیهه کشان از راه برسد و تنها دغدغه اش چکاندن ماشه در سر من .. و کوفتن معشوقه ی سنگی سزیف بر سرش و جوان مرگ کردنش باشد.. و همه دلالتش هم می تواند زاده ی مقاومت در برابر جهان بیرون باشد و بس..

138 1392,01,18 00:43

چه هستی؟ ای نخاع بریده.. شاعر خم..

137 1392,01,18 00:36

بهار یعنی صدای قیژ قیژ برف پاک کن، بوی بهار نارج، لبخندی که جا گذاشتیش..

136 1392,01,18 00:08

از تمام پذیرفتنی های دنیام تنها تو مانده بودی..

135 1392,01,17 23:56

و چشمان سرخ من مدت هاست که بوی باروت می دهند..

134 1392,01,17 23:19

دستهات اما.. ادامه دارند هنوز.. +

133 1391,12,30 02:16

نوستالژی، احتمالاً می تواند تراژدی بیافریند..

132 1391,12,30 02:14

چقدر فاصله بود از مناره های پاییزی خدایگان تا فصل متمایل به مرداد اندامت..

نویسنده مرده است..

جدیدترین یادداشت‌ها

بایگانی

عناوین یادداشت‌ها